This research examines psychological crises as they manifest in the novel "Dama" by the Egyptian writer Mohamed Sadek, through an analysis of the psychological structure of its main characters. The study aims to move beyond a theoretical description of the crisis towards a practical application that focuses on how individual traumas are transformed into vengeful behaviors and fractured identities within the narrative. Psychological crises are phenomena that profoundly affect an individual's equilibrium, ranging from acute to chronic, and causing imbalances in behavior and emotion, as in the case of the novel's protagonist, "Dama/Haya," who suffers from a severe split in personality between her vulnerable self (Haya) and a vengeful one (Dama), resulting from childhood traumas (harassment, domestic violence) and marriage to a narcissistic man. This reflects how the accumulation of daily pressures can lead to psychological disorders such as social anxiety and severe depression, the symptoms of which are clearly evident in the internal dialogue and monologues employed by the author. The significance of this topic lies in revealing the narrative mechanisms employed by Muhammad Sadiq to embody these crises, such as flashbacks that reproduce the past in the present, and enclosed spaces (like the home and office) that transform from sanctuaries into battlegrounds of psychological warfare. Understanding these crises from a literary perspective contributes to enriching the psychoanalytic critique of literary works and opens new horizons for interpreting human suffering beyond rigid models. The research adopted a psychoanalytic approach based on the concepts of Freud and Jung, alongside narrative discourse analysis. The characters of Dama/Haya (as a wife, victim, and mother), Hisham and Muhammad (as models of toxic and narcissistic masculinity), and Rehab (as a victim of forced abortion and abandonment) were examined. The research also explored how difficulties in adapting to a harsh social environment (such as the social stigma attached to divorce and the lack of family support) exacerbate the crisis and transform it into an unbridled desire for revenge. The research concluded that the psychological crises in the novel do not arise in a vacuum, but are rather the product of a patriarchal environment that punishes women for their rebellion and normalizes psychological and physical violence. Spatial analysis revealed how spaces like the street became a mirror reflecting inner fear, the hospital a stage for deception and revenge, and the office a symbol of the characters' struggle between knowledge and destruction. Foreshadowing techniques (such as predicting betrayal and failure) highlighted the characters' persistent obsession with repeating painful past experiences. Thus, the psychological crises in "The Dama" are not merely incidental occurrences, but constitute a structural component governing the narrative and character development, necessitating specialized critical intervention to decipher their meaning.

علم النفس از جمله مسايل مهم و بحث برانگيز، نزد فيلسوفان مختلف بوده است و فيلسوف نامدار، ملاصدرا نيز از اين فاقله جدا نمانده است. او در كتاب هايي مانند اسفار و شواهد الربوبيه مطالب گوناگوني در اين زمينه بيان داشته است. به طور خلاصه مي توان نظر صدرا در مورد   نفس را اين گونه توضيح داد: نفس و بدن به تركيب اتحادي با يكديگر متحدند. نفس در ابتدا جسمانيه الحدوث است اما تفاوتش با صورت هاي مادي ديگر در اين است كه استعداد و قابليت سلوك تدريجي به سوي عالم ملكوت دارد و در ادامه روحانيه البقا مي شود. بنابراين ملاصدرا با تكيه بر اصالت وجود و حركت جوهري، حقيقت نفس را مشكك مي داند. يعني او نفس را واقعيت جوهري ممتدي در نظر مي گيرد كه اجزاي فرضي اش، به نحو پيوسته يكي پس از ديگري حادث مي شوند و همواره جزء حادث، كامل تر از جزء زايل است. نفس در طول حركت اشتدادي خود از مرتبه ي جسماني و مثالي گذر مي كند و در نهايت به مرتبه عقلي نائل مي شود. از نظر صدرا، هرچند انسان ها در ابتداي حركت جوهري شان، سرمايه يكساني دارند اما در پايان، به انواع مختلفي تبديل خواهند شد. يعني انسان ها علاوه بر تفاوت عَرضي، به واسطه افعال جوارحي و جوانحي كه انجام مي دهند، از لحاظ طولي هم انواع گوناگون دارند. حال اين پژوهش در نظر دارد تا مباني، الزامات و پيامد هاي كثرت نوعي نفوس از نظر ملاصدرا را به روش فيش برداري و كتابخانه اي تبيين نمايد.   

   اين پژوهش به تحليل و تبيين نقش و جايگاه يعقوب بن كلس در ساختار اداري دولت فاطمي در مصر مي‌پردازد و مي‌كوشد ابعاد مختلف مشاركت او در ارتقاي ديوانسالاري و سازمان‌دهي نهادهاي حكومتي، آموزشي و تبليغي را روشن سازد. مسئله اصلي تحقيق آن است كه چگونه ابن كلس توانست با اصلاح و بازآرايي ساختار ديواني و بهره‌گيري از نهادهاي آموزشي–مذهبي، به تثبيت قدرت سياسي و تقويت مشروعيت فاطميان كمك كند. روش پژوهش بر پايه شيوه توصيفي–تحليلي و مبتني بر مطالعه انتقادي منابع دست اول تاريخي؛ از جمله آثار مقريزي، ابن خلكان، ذهبي و ابن اثير، و نيز پژوهش‌هاي معاصر سامان يافته است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه دوره فاطميان شاهد شكل‌گيري يكي از منظم‌ترين نظام‌هاي ديواني در جهان اسلام بود؛ نظامي كه با ديوان‌هايي همچون ديوان خزانه‌داري، ديوان رسائل و ديوان جيش، ساختار اقتصادي، اداري و نظامي حكومت را سامان مي‌داد. يعقوب بن كلس به‌عنوان وزير برجسته فاطمي، نقش تعيين‌كننده‌اي در بازسازي اين ساختارها داشت. او با ايجاد سازوكارهاي نوين مالي، بهبود جريان اسناد، تنظيم دقيق وظايف ديوان‌ها و افزايش قابليت نظارت، ساختار ديوانسالاري را كارآمدتر و منسجم‌تر كرد. افزون بر اين، ابن كلس با حمايت مالي و نهادي از جامع الازهر و تبديل آن به مركز آموزش فقه و عقايد اسماعيلي، توانست سياست مذهبي فاطميان را با نظام اداري پيوند زند و دعوت اسماعيلي را در قالب يك نهاد رسمي سازمان‌دهي كند. تحليل كلي پژوهش نشان مي‌دهد كه موفقيت دولت فاطمي در تثبيت قدرت در مصر، بيش از آنكه نتيجه صرف اقتدار سياسي يا نظامي باشد، متكي بر مديريت اداري و ابتكارات ساختاري ابن كلس بوده است. واژگان كليدي:

   شكل‌گيري و شكوفايي تمدن اسلامي در بغداد عصر عباسي، بيش از آنكه حاصل تحولات دروني پايتخت باشد، وام‌دار جريان پيوسته مهاجرت نخبگان از كانون‌هاي تمدني شرقي، به‌ويژه خراسان بزرگ است. با وجود اذعان منابع به حضور پررنگ خراسانيان، چگونگي نقش‌آفريني آنان در گذار از «حضور فردي» به «جايگاه‌سازي نهادي» در ساختار علمي خلافت، كمتر به‌صورت مستقل واكاوي شده است. بررسي اين تعاملات براي درك چگونگي انتقال ميراث فرهنگي ايران به جهان اسلام و نهادينه‌سازي دانش در عصر زرين عباسي ضرورتي انكارناپذير دارد. در اين راستا، با بهره‌گيري از روش پژوهش تاريخي (توصيفي-تحليلي) و استناد به منابع دست‌اول تاريخي، رجالي و طبقات، فرآيند مهاجرت، استقرار و كنشگري علمي اين عالمان مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد كه علماي مهاجر خراسان فراتر از شركت‌كنندگان در محافل علمي، به‌عنوان رهبران فكري و كارگزاران ارشد فرهنگي عمل كرده‌اند. آنان با تصدي مناصب كليدي در نهاد قضاوت و رياست مراكزي چون بيت‌الحكمه، تدوين منابع بنيادين در حديث و لغت، توسعه مذاهب فقهي و ترويج علوم عقلي و رياضي، استانداردهاي علمي پايتخت را ارتقا بخشيدند. در نهايت، اين نخبگان با تلفيق خرد ايراني و معارف اسلامي، ضمن مشروعيت‌بخشي علمي به خلافت، بغداد را به كانون بي‌‌رقيب دانش جهاني بدل ساخته و جريان پويايي از توليد و توزيع علم را مديريت كردند.    واژگان كليدي: خراسان، بغداد، خلافت عباسي، مهاجرت علمي، تاريخ علم، جايگاه فرهنگي، نخبگان ايراني.

  In

Abstract The Civil Code has a separate chapter on the provisions of conditional sale in Articles 458 to 463. According to these provisions, conditional sale is one of the examples of optional sale in which it is stipulated that if the seller pays the price to the customer within the stipulated period, he has the right to terminate the transaction and return the sold item. Otherwise, upon the expiration of the period, the sale is final and the customer becomes the owner of the sold item. The history of such transactions shows that conditional sellers misuse this contract to obtain usury and a suitable collateral so that in the event of non-payment of the debt by the transferor, the creditor can easily take possession of the sold item. This issue and the deviation of the intention of conditional sellers from the original nature of conditional sale prompted the legislator to enact Articles 43 and 34 of the Civil Code, by removing the effect of ownership from this type of transaction, and to include them in the number of mortgage and collateral transactions. This means that even after the expiration of the restitution period, the transferor (seller) was still the owner of the transaction, and the transferee (customer) could only obtain his claim from the place of sale of the transaction. However, in 1985, the Guardian Council declared Article 34 of the Islamic Revolution to be contrary to Islamic law, which led to an incorrect interpretation based on principles 4, 94, and 96 of the Constitution in the courts of justice, so that they considered the Council's opinion to be an implicit abrogation of Article 34 of the Islamic Revolution. In this way, it can be said that the legislator, through a single article on March 8, 2007, by deleting the repeated Article 34 and amending the amended Article 34 approved in 1972 in his last will, which implicitly also carries the opinion of the Guardian Council, once again considered transactions with the right of restitution, including conditional sales, to be devoid of ownership effect. Therefore, once again, the provisions of the Civil Code, which were based on the theory of the Guardian Council and governed such transactions, have been abandoned. The author, considering the history of such transactions and the deviation of a kind of conditional sale from its original and original nature, as well as the abuse of it by capitalists to obtain usury and possess the hostage, and the necessity and compliance of laws and legal regulations with the realities and needs of society, believes that conditional sale is not a form of ownership and that Article 34 of the Islamic Revolution prevails over the theory of the Guardian Council and the regulations of the Islamic Revolution in the issue of conditional sale.   

  One of the most important tools that different ethnic groups have used to preserve and present their cultural indicators is the dialect and folk culture of that ethnic group. All cultures and societies in the world have their own folk culture. The dimensions of folk culture can be explored in such things as customs and traditions, local games, famous people of that region, beliefs and convictions of the people there, etc. In the works of many poets and writers, folk culture has been reflected. In this study, folk culture has been examined in the poems of Ali Limoui (Thabet), a poet from Kermanshah. This study was theoretical in its objective and descriptive and analytical in nature. The method of collecting information was library and the tool used was card-taking. Its overall goal is to reflect the cultural elements of Kermanshah in the poetry of this poet. Examining these elements in his poems provides the audience with the ease and understanding of the meanings of his poems, and also familiarizes the audience with the folk culture of that era and the spiritual and social state of the people at that time.

  ackground and Objective: Ferdowsi's Shahnameh, as one of the most valuable epic texts and classical Persian literature, has a special place in the analysis of the moral, social, and ethical role of a prominent personality. Examining the development of the personality of this work from the perspective of reason and race, especially in the case of a character like Bahram Choubin, can provide new insights into the interaction of individual and collective characteristics in the formation of the heroes' personalities. This research, with the aim of analyzing the place of reason as a rational element and race as ethical components in the formation and functioning of Bahram Choubin's personality, attempts to represent the social and social dimensions hidden in Shahnameh with an analytical approach. Research Method: In terms of methodology, the method of conducting this research is descriptive-analytical. It is based on library studies. Research Findings: The research findings indicate that Bahram Chobin, as the only Iranian general of the Sassanid era, was able to rebel against the king of the time and temporarily seize power from the Sassanid dynasty. An analysis of his personality traits shows that his wisdom was manifested in his clever tactics, the use of discipline, especially on the battlefield, and his thoughtful handling of social affairs. These traits made Bahram Chobin a prominent and distinctive figure in the history of that era. Research Results: The results of the present research emphasize the importance of the role of wisdom and race in the formation of a prominent personality in the Shahnameh. Focusing on the story of Bahram Chobin, this research has shown that his wisdom and politics, along with the influence of his race as a member of a noble family, have led to the development of his epic and mythical image in the Shahnameh. A research finding is that the interaction of intellect and race plays a fundamental role in the prominence and permanence of an epic character in classical Persian literature.

Abstract The Ode region was located in the northeast of India (Uttar Pradesh today). In 1273-1145 A.H. the rule of the Nawab kings of Ode, who were Persian princes (Nishaburi) of the Mughal court, was established in the north of the subcontinent and later as An independent province continued to exist until the beginning of direct British rule in India. During this period, this region became one of the most important centers of Shiism in India, in a way that it has maintained its Shiite face until today. The issue of foreign colonization and the interventionist policies of the East India Company, along with intra-religious and religious conflicts and the interaction of Shia seminaries and scholars with the Shia government of Ode, were among the most important challenges facing this kingdom. The main problem of the current research is to investigate the religious policies of the kingdom of Udeh and its effects on the situation of Shiites in India, which has been explained using the descriptive and analytical method and relying on the available sources and researches. In this regard, the present study can shed light on new aspects of the religious policies of this kingdom and its effects on the situation of the Shiites in India. According to the findings of the study, what is important is to provide the legitimacy of the Odeh government with an official >Keywords: Kingdom of Udeh, Shiites, India, religious policies, highnesses   

شده تحقيق ارزيابي شوند و جمع­بندي نهايي تحقيق ارائه گردد.  

   In recent decades, the use of ancient sites for tourism has become a key pillar of cultural tourism, where visitors can discover and experience the past in an authentic environment, as part of the historical past. Archaeological parks should be designed in such a way that using modern technologies and social media, historical works can be presented experimentally. Historical parks are important because they connect the audience with the past, they are attractive to people. The purpose of the current research is the archeological park and its effect on the development of tourism in Ganj Dera Neolithic area, therefore, the current research seeks to answer the following questions: 1. The capabilities of Ganj Dera hill in order to create What is an archaeological park? 2. What effect does the creation of an archaeological park in Tepe Ganj Dere have on the development of tourism in the region? 3. What are the effects of creating an archaeological park in the protection and further introduction of Tepe Ganj Dere? The current research is by collecting materials in a library and descriptive form. Also, in order to better understand the creation of an archaeological park using 3D design, a general plan of the Ganjdera area has been exhibited, in which, in addition to The area of ??other activities such as accommodation space, coffee shop, playground for children, museum, etc. has been displayed. Ganj Dera ancient site dating from 8200 to 7600 BC is one of the first human settlements where goats were domesticated for the first time and evidences related to the construction of clay vessels and adobe houses were found. This indicates the favorable geographical conditions of this region during the Neolithic period. For this purpose, the creation of an archaeological park that has adequate amenities and security will cause many domestic and foreign tourists to travel to this area every year, and this will increase the tourism industry in the province and create employment. It preserves and protects the area and prevents its destruction. Key words: Archeology Park, Ganj Dere, tourism, Neolithic period.

Nigel has discussed moral realism and its effect on moral reasoning and actions. He has examined objective and subjective interpretations of values ??and reasons for action and has raised challenges such as skepticism, reductionism, and cultural differences. He believes that objective values ??and reasons are valid and moral differences do not deny their reality. He emphasizes the importance of balance between subject-dependent and subject-independent values ??and examines the role of independence and the limitations of dutifulness. It also examines the relationship between moral realism and the theory of evolution and states that a comprehensive understanding of values ??requires knowing intrinsic values ??that are independent of their role in survival.  

تحولات و وقايع تاريخ صدر اسلام در جزيره العرب و سپس مناطق مفتوحه اسلامي منبعث و متاثر از شخصيت ها ي اثر گذار اين دوران مي باشد.هريك از صحابه و رجال مطرح در قبل از اسلام داراي خاستگاه اجتماعي و قبيله اي خاصي بودندكه بر رفتار و كنش اسلامي آنان در عصر اسلامي اثر گذار بوده است.پس از توفق اسلام ،اين افراد كه بنا بر انگيزه هاي مختلف به اسلام گرويده بودند در مناصب مختلف به كار گرفته شدند.عملكرد كارگزاران مسلمان در حوادث و بزنگاه هاي مهم همواره با چالش هاي گوناگوني رو به رو بود .زيرا دربسياري از موارد رفتار و اعمال اين افراد آميزه اي متناقض از آموزه ها و الگوهاي اسلامي و سنت ها و خلقيات عرب پيش از اسلام بود .يكي از كارگزاران مسلمان كه در حوادث گوناگون صدر اسلام در دوره خلفا و دوره ي اموي صاحب منصب و اثر گذار بود،ربيع الحارثي است.عمده ي فعاليت و تكاپوي وي دروقايع و جريانات منجر به فتح سرزمين هاي ايران بود .رفتار و عملكرد ربيع در جريان فتوح اسلامي در ايران و بويژه منطقه ي سيستان داراي فراز و نشيب فراواني بود.در پژوهش حاضر با تكيه بر روش توصيفي _تحليلي در پي واكاوي عميق عملكرد اين شخصيت در حوادث و تحولات سياسي نظامي و اجتماعي ايران در قرن نخست خواهيم بود. كليد واژه:تاريخ اسلام و ايران،ربيع الحارثي،عملكرد سياسي و نظامي،سيستان،خراسان   

بحث زهد و مسائل مربوط به آن از جمله مسائلي است كه از ديرباز توجه برخي از متفكران غربي و شرقي را در حوزه‌هاي مختلف تفسير، فلسفه، عرفان، تصوف و فلسفه اخلاق را به خود معطوف داشته است. امام محمد غزالي و آرتور شوپنهاور ازجمله متفكراني هستند كه علي‌رغم نظام فكري متفاوت، با نگرشي عارفانه به زهد و شيوه زاهدانه و پارسامنشانه در نظام فلسفي خود توجه كرده‌اند. غزالي زهد را به عنوان يكي از مقامات سالكان و عارفان معرفي مي‌كند و آن را به اعراض و بي‌ميلي نسبت ‌به دنيا و امورات آن به جهت دست‌يابي به لقاي حق تعالي در جهان آخرت تعريف مي‌كند، اما شوپنهاور جهان را اراده‌اي مي‌داند كه منشأ تمام دردها و رنج‌هاي موجود در اين عالم است و بر آن است كه هر آنچه در اين عالم وجود دارد، جلوه و نمود همين اراده است. بر همين مبنا، او زهد را به سركوب اميال و غرايز و محدود كردن خواسته‌هاي مطلوب و روي آوردن به امور نامطلوب با هدف نفي اراده تعريف مي‌كند. در نظر هر دو متفكر زهد، نتايجي را در پي دارد كه مهم‌ترين و اصلي‌ترين آن نيل به سعادت بشري است و با توجه به دخيل ‌بودن زهد در سعادت و كمال بشر از نگاه غزالي و شوپنهاور، بررسي و تطبيق ديدگاه‌هاي اين دو متفكر بزرگ، به نظر مفيد فايده مي‌رسد. جهان‌بيني‌هاي متفاوت حاكم بر نظام فكري اين دو انديشمند سبب گرديده تا مفهوم زهد و نتايج حاصل از آن، با وجود اشتراكات، داراي تفاوت‌هايي نيز شود. اين پژوهش درصدد آن بوده است تا ضمن لحاظ بستر و جهان‌بيني‌هاي متفاوت حاكم بر انديشه   غزالي و شوپنهاور، اشتراكات و افتراقات مفهوم زهد و نتايج حاصل از آن را، استنباط و تبيين كند.    واژه‌هاي كليدي: اراده، رياضت، زهد، سعادت، شوپنهاور، غزالي   

مسئله عشق به خداوند به دليل تأثيرات فراواني كه هم به لحاظ عملي همبه لحاظ نظري در زندگي انسان دارد، همواره از جنبه‌هاي مختلف مورد توجه متفكران بسياري قرار گرفته است. از جمله متفكراني كه توجه ويژه‌اي به اين مسئله داشته‌اند مي‌توان به باروخ اسپينوزا و امام محمد غزالي اشاره كرد. اهميت مسئله سعادت انسان در نظر هر دو متفكر، آنها را به بررسي ماهيت عشق به خداوند و روش دستيابي به آن كشانده است. هر دو متفكر بر اين باورند كه انسان همواره در حال عشق ورزيدن است، اما از ميان متعلقات عشق انسان تنها متعلقي كه شايسته عشق‌ورزي است خداوند است، زيرا خداوند موجودي سرمدي است و عشق به او نيز سرمدي است. اين عشق، عشقي است كه مبتني بر معرفت و شناخت خداوند است. از اين رو تمام ابعاد زندگي انسان را تحت شعاع قرار مي‌دهد و به ميزان بهره‌مندي انسان از اين عشق، انسان سعادتمند مي‌گردد. لذا به دليل اشتراكات فراوان دو متفكر در مسئله عشق الهي اين پايان نامه به بررسي ماهيت، روش دستيابي و تأثيرات اين عشق در زندگي انسان از نظر دو متفكر مذكور پرداخته است و در نهايت به اين نتيجه رسيده است كه اگرچه اسپينوزا و غزالي با دو جهان‌بيني متفاوت به مسئله عشق پرداخته‌‌اند و مباني متفاوتي در اين زمينه دارند، اما در نهايت در ماهيت عشق به خداوند وكاركرد‌هاي آن در زندگي انسان اشتراكات قابل توجهي دارند. از جمله كاركردهاي مشترك اين عشق از نظر هر دو متفكر در زندگي انسان مي‌توان به كسب سعادت، زيست اخلاق مدارانه، آرامش نفس و نترسيدن از مرگ اشاره كرد.

توطئة:    الحمد لله رب العالمين، وصلى الله وسلم وبارك على خاتم الأنبياء والمرسلين نبينا   وقدوتنا محمد (صلى الله عليه وسلم) وعلى آله وصحبه, ومن هدى بهديه, وسار على نهجه إلى يوم الدين. أمّا بعد:   من المعلوم أنّ العلاقة البشرية من وظائف الإنسان, وهذه تقودنا بالقول أنّ" الزواج من أهم العلاقات التي يرتبط بها الانسان. وهو رابطة رجل وامرأة تكون العشرة حلاة بينهما ويقصد منها دوام الرابطة. وتترتب عليه آثار مهمة والتزامات متقابلة. لذلك عكفت التشريعات في جميع الدول على تنظيمه تنظيما دقيقة، فحددت الشروط الشكلية والموضوعية لانعقاده ، ونظمت آثاره وكيفية نشأته وانتهائه .. الخ"[1]. فالزواج تنظيم اجتماعي، غايته أو هدفه إنشاء رابطة للحياة المشتركة بين شخصين وتكثير النسل الذي هو إنشاء أسرة, وبناء علاقات قريبية بين أفراد المجتمع؛ وتقريب الصلات الاجتماعية فيما بينهم. ولكن هذا النوع من العقد كغيره من العقود؛ يحتاج إلى ضوابط وقواعد قانونية؛ لتنظيم هذه العلاقة وتسييرها بالوجه اللائق الذي لايصادم مع قواعد الدين والقانون والعرف, ولهذا يتعتبر الزواج الذي لم يراعى فيه شروطه وضوابطه؛ زواجاً فاسداً وعقداً باطلاً. [1] تنازع القوانين: حسن الهداوي, مكتبة دار الثقافة للنشر والتوزيع – عمان / الأردن, 1997م, ص103.   

يكي از يافته­هايي كه از كاوش­هاي   باستان­شناسي مربوط به دوره نوسنگي   در زاگرس به دست آمده، پيكرك­ها گلي هستند، كه از   مسائل ادراكي بحث برانگيز اين دوره مي باشند. پيكرك­ها در گونه هاي حيواني، انساني (مسبك يا انتزاعي ) به منظور اهداف خاصي توسط انسان­هاي بالغ ساخته شده­اند. پيكرك­هاي T شكل گونه­اي از پيكرك­هاي انساني هستند كه از ويژگي­هاي منحصر دوره نوسنگي درهزاره هشتم و هفتم قبل از ميلاد در منطقه زاگرس مي­باشند. اين پيكرك­ها داراي بدنه­اي عمودي يا ساقه­اي بر روي پايه­اي افقي هستندكه شكل يك T برعكس را تداعي مي­كنند. اين پيكرك­ها و نظير آن­ها براي اهداف خاصي ( از جمله طلسم، جادو، محافطت و...) ساخته شده­اند كه روش تحقيق اين موضوع   به صورت توصيفي – تحليلي، با استفاده از منابع كتابخانه­اي انجام گرفته است. واژگان كليدي : دوره نوسنگي، پيكرك­هاي T شكل، زاگرس   

محوط? باستاني داياآرديزي پلدختر به دست آمده است  

   1 مقدمه

چسبندگي و زاويه اصطكاك داخلي خاك موردبررسي قرارگرفته است.   

   يكي از فرايندهاي ژئومورفولوژيكي مهمي كه اثرات زيادي در پروژه‌هاي عمراني، كشاورزي و آبخيزداري دارد، فرسايش دروني خاك است. فرسايش دروني خاك در خاك‌ها و شرايط مختلفي ايجاد مي‌شود اما عموماً در خاك‌هاي ريزدانه اتفاق مي‌افتد. فرسايش دروني خاك فرايندي است كه طي آن خاك هاي زير سطحي به علت جريان و فشار هيدروليكي آب شسته مي شوند و كانال هاي زير زميني در اثر اين فرسايش ايجاد مي شود. اين فرايند باعث ايجاد فضاهاي خالي خطي توسط آب‌هاي متمركز، درون خاك‌ها يا رسوبات سخت نشده مي‌شود. توسعه و بزرگ شدن كانال‌هايي كه از فرايند فرسايش دروني خاك ايجاد مي‌شوند، مي‌تواند باعث فروريزش خاك‌هاي سطحي زمين و ايجاد خندق‌هاي ناپيوسته شود. اثر فرايند فرسايش دروني خاك محدود به لايه‌هاي داخلي زمين نبوده و با توسعه فرسايش دروني و بزرگ شدن كانال‌هاي زيرزميني بخش‌هاي سطحي نيز از طريق ريزش و لغزش تحت تأثير قرار مي‌گيرند. فرسايش دروني خاك (piping) در محلي كه نيروهاي مقاوم خاك كمتر از نيروي ناشي از نشت آب باشد، به وقوع مي‌پيوندد. درنتيجه اين فرايند، ذرات خاك از هم جداشده و توسط جريان آب جابجا و منتقل مي‌شوند. ادامه اين روند موجب ايجاد حفره‌ها و مجراهايي مي‌شود كه به‌تدريج در امتداد جريان گسترش مي‌يابد. با بزرگ شدن اين فضاها نهايتاً سقف آن‌ها تحمل نگهداري وزن خاك‌ها و سازه‌هايي كه روي آن قرارگرفته‌اند را ندارد و فرو مي‌ريزد. بر همين اساس   اين پژوهش بعنوان يك پژوهش بنيادي ، مبتني بر مطالعات تجربي و آزمايشگاهي همراه   با توسعه و تكامل دستگاهي ، موضوع تعيين كمي فرسايش دروني خاك مورد ارزيابي قرار گرفته است. اساس روش توسعه دستگاهي، تعميم و تركيب روش‌هاي علمي بر روي دستگاه پين هول است كه در اين پژوهش با تغييرات ايجاد شده در دستگاه پين­هول، توانسته­ايم فرسايش دروني خاك را بصورت كمي و دقيق اندازه­گيري نموده و ساير آزمايشات از جمله، دانه بندي و هيدرو متري، آزمايش هاي تعيين حدود آتربرگ، تعيين حد رواني، تعيين حد خميري خاك، آزمايش برش مستقيم، آزمايش تحكيم مضاعف به منظور ارزيابي كمي فرسايش دروني خاك و ساير ويژگي‌هاي شاخص خاك را مورد بررسي و ازمايش قرار دهيم. لذا در اين پژوهش به منظور ارزيابي ميزان فرسايش پذيري خاك ها نمونه هايي انتخاب شده­اند كه از نظر فرسايش پذيري دروني با همديگر متفاوت باشند. در اين راستا دو منطقه شمال استان گلستان (خاك هاي با پتانسيل زياد فرسايش دروني) تعداد 15 نمونه، شهر كرمانشاه (خاك هاي داراي پتانسيل كم فرسايش دروني) و منطقه جنوب غرب استان كرمانشاه (داراي خاك هاي پتانسيل متوسط فرسايش دروني) تعداد 10 نمونه به منظور نمونه برداري انتخاب گرديدند. با توجه به نتايج آزمايشات متعدد در نمونه­هاي خاك جمع­آوري شده در استان گلستان و استان كرمانشاه، نتايج بيانگر اين­است كه خاك­هاي استان گلستان از نظر فرسايشي بسيار آسيب­پذيرتر بوده نسبت به نمونه­هاي خاك كرمانشاه. از ديگر نتايج اين تحقيق كه در امر برنامه­ريزي محيط بسيار كاربردي و ضروري بوده ، نتايج بسيار خوبي است كه در براورد و اندازه­گيري دقيق مقادير كمي فرسايش دروني خاك بوسيله تغييرات ايجاد شده در دستگاه پين­هول بدست امده است . با دانستن مقدار دقيق فرسايش دروني خاك و پيش­بيني اين امر، مي­توان در امر برنامه­ريزي محيطي(مخاطرات محيطي، ژئومورفولوژي)، براي جلوگيري از خطرات محيط از جمله خراب شدن سدها، مخاطرات دامنه­اي و ... جلوگيري نمود.   

   چكيده ايران عهد ساساني به خاطر گستره وسيع آن و قرار گرفتنش در منطقه استراتژيك جهان و تسلطش بر خاك هاي حاصلخيزي از منطقه آسيا كه كشاورزي را ممكن مي نمود و از طرفي رونق تجارت در اين گستره وسيع جغرافيايي كه مابين سرزمين هاي غرب و شرق قرار داشت و يك منطقه ارتباط دهنده تجاري و در مسير بازرگاني تجاري و ترانزيت قرار داشت و رونق تجارت انواع كالاهاي ايراني، از قبيل ابريشم و منسوجات و توليدات كشاورزي و محصولات مختلف زراعي در فصول مختلف رونق تجارت را دو چندان مي نمود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي وضعيت اقتصادي ايران در اواخر عهد ساساني تا پايان قرن اول(ه.ق) بود كه به روشي توصيفي و با استفاده از مطالعات كتابخانه انجام شد. نتايج نشان داد مولفه هاي اصلي اقتصاد ايران در عهد ساساني كشاورزي،صنعت، تجارت از طريق راه ابريشم و.. بوده است. همچنين همزمان با ظهور اسلام، جامعة عصر ساساني اوضاعي بسيار آشفته و نابسامان داشت و زمينه براي يك دگرگوني ژرف و اساسي در همة زمينه‌ها فراهم بود و در چنين اوضاعي كه شالوده و بنيان ضعيف دولت ساساني رو به ويراني نهاده، و بحران‌هاي متعدد سياسي، اجتماعي، اقتصادي و به‌ويژه مذهبي سراسر جامعة ايران را فراگرفته بود، مجاهدان پرشور مسلمان روي به سوي ايران زمين نهاده و شريعت نجات‌بخش محمد (ص) (دين اسلام) را بر ايرانيان عرضه كردند.   ورود اعراب به ايران تنها نظم سياسي پيشين را بر هم زد و نظام اقتصادي و عمال اقتصاد همچنان بر همان منوال سابق باقي ماندند.ايرانيان در اين دوره در سياست دستگاه اموي نقش قابل تو جهي نداشتند اما در اقتصاد آن نقش مهم و البته سازنده اي را ايفا مي كردند كه شايد بتوان گفت همين نقش آنها در امور مالي بود كه دوام نظام سياسي اموي را نيز در پي داشت. كليد واژه ها: وضعيت اقتصادي، عهد ساساني، اعراب، اسلام   

   چكيده يكي از دغدغه‌هاي اصلي و اساسي كه همواره براي انسان وجود دارد، شناخت خداوند است؛ تا جايي كه مي‌توان ادعا نمود خدا مهم‌ترين مسئل? انسان و فلسفه است. يكي از مباحثي كه مي‌توان در خصوص خداوند آن را پيگيري نمود بحث از   تشخص يا عدم تشخص خداوند است. آقاي ابوالقاسم فنايي نويسند? معاصر، در مقاله‌اي تحت عنوان خداي عرفان و خداي فلسفه؛ به بررسي تصوير خدا در عرفان و فلسفه مي‌پردازد. وي در مقال? مذكور،   بين خداشناسي دو نحل? فلاسفه و عرفا، تفاوت اساسي قائل مي‌شود. با پيگيري مطالب   مقال? مورد بحث   و بررسي شواهد و دلايلي كه آقاي فنايي به آن‌ها اشاره نموده است؛ به تشخص واجب‌الوجود در فلسفه و عدم ‌تشخص خدا در عرفان مي‌رسيم. آقاي فنايي با توجه به تعريف فلاسفه از   خدا، لوازم الهياتي منفي نظير غايب، مجهول و دور بودن خدا در فلسفه را نتيجه مي‌گيرد. برخي هم‌چون آقاي فنايي اختلاف‌نظر بين خداشناسي فلاسفه و عرفا را اختلافي زيربنايي و كليدي مي‌دانند تا جايي كه معتقدند ساير اختلاف‌نظرهاي بين آنان از همين‌جا يعني تفاوت در تعريف و تصور از خداوند سرچشمه مي‌گيرد. مقايس? اين دو تلقي از خداوند و تأمل در لوازم الهياتي و پيامدهاي منطقي آن‌ها بسيار آموزنده و در عين حال سرنوشت‌ساز است. ما در پژوهش حاضر با تحليل تقرير فلاسف? شاخص از تعريف خداوند و مقايس? خداشناسي فلسفي و عرفاني با هم، به اين نتيجه مي‌رسيم كه برخلاف مدعاي آقاي فنايي مبني بر غيريت خداي فلسفه و خداي عرفان، خداشناسي دو نحله در روش   با يك‌ديگر متفاوت است والّا تعريف خدا در فلسفه و عرفان به عنوان موجود مطلق بشرط‌لا و موجود مطلق لابشرط به يك معنا مي‌باشد. هدف اصلي در پژوهش حاضر بررسي صحت انتساب مدعاي آقاي فنايي به خداشناسي فلاسفه مسلمان است   و سعي بر اين است كه هم تصوير نسبت داده شده و هم لوازم منفي شمرده شده براي اين تصوير را با توجه به متون فلاسفه شاخص سه مكتب مشاء، اشراق و متعاليه پيگيري نماييم. اين پژوهش با روش توصيفي _ تحليلي پيگيري مي‌شود و روش جمع‌آوري اطلاعات، كتابخانه‌اي اعم از كاغذي و الكترونيك است.                كليد واژگان: تصوير خدا، خداي متشخص، خداي نامتشخص، ابوالقاسم فنايي، خداي فلسفه، خداي عرفان

مسئله‌ي سعادت و نجات از دغدغه‌هاي اساسي انسان بوده و از نگاه فيلسوفان مسلمان داراي اهميت ويژه‌اي است‌. پژوهش حاضر كه در پي بررسي كميت بهره‌مندان از سعادت و نجات از ديدگاه ابن‌سينا‌، سهروردي‌، ملاصدرا است‌، اين پرسش محوري را دنبال مي‌كند كه در حيات اخروي نسبت افراد اهل نجات به افراد اهل عذاب و گرفتاري از حيث كميت چگونه است‌‌؟ مباحث حكيمان مسلمان در اين مسئله حاكي از اين است كه آن‌ها اهل نجات و سعادت اخروي را اكثري مي‌دانند‌. اين نوشتار قصد دارد‌: اولاً شواهد و ادله‌اي بيان كند كه اين مدعا را تأييد مي‌‍‌كند. ثانياً چگونگي تأثير هر يك از اين شواهد و ادله را بر افزايش كميت نجات‌يافتگان و سعادتمندان تحليل و بررسي نمايد‌.   لذا در پي اثبات اين مدعا _ كه حكماي منظور در حيات اخروي اكثريت را اهل نجات مي‌دانند _   در نوشتار حاضر شواهدي كه دلالت بر اين مطلب دارند ذيل مباني خداشناختي‌، انسان‌شناختي‌‌، معادشناختي، هستي‌شناختي و آراء دين‌شناسانه آنان  احصا گرديده است‌. كيفيت تأثير هر يك از اين مباحث را بر كميت نجات‌يافتگان و سعادتمندان مورد بررسي قرار داده است‌. علاوه بر اهميت خود اين مباحث تحليل اين مباني حاكي از آن است كه‌ هر يك از اين مباني متضمن مطالبي است كه منجر به استنباط نجات اكثريت در حيات اخروي خواهد شد‌. از جمله‌ي اين شواهد و ادله مي‌توان به اين موارد اشاره كرد‌؛ صفات الهي حاكي از آن است رحمت الهي كه اصيل‌، واجب و ذاتي حق تعالي است‌، عموميتي فعلي دارد نه شأني و وسعت آن‌، عذاب الهي را كه امري عارضي است نيز در بر مي‌گيرد‌؛ چرا كه رحمت الهي غالب بر غضبش بوده و مصحح امكان نجات اكثري است‌.

آئين زرتشتي ماندگارترين آئين ايران باستان است كه نقشي اساسي در ماهيت فرهنگي و هويت اجتماعي جامعه ايراني داشته است ، اين مكتب كه از زواياي مختلفي در ساختار سياسي ، اجتماعي ، فكري ، فلسفي و فرهنگي جامعه ايراني درهم تنيده شده بود . علي رغم داشتن پيشينه و هيمنه اي عظيم در مقابل آئين جديدي به نام اسلام و دعوت اسلامي در طول دو سه قرن اوليه مواجهه با اسلام از هم فرو پاشيد ، چرائي و چگونگي فروپاشي اين هويت فرهنگي و اجتماعي در مقابل دعوت اسلام و فتوحات اعراب مسلمان ، يكي از چالش برانگيزترين مسائل تغيير ف

Analysis and Reflection on Henry Corbin's Understanding of the Concept of Shiite and Imamate in his Book Iraian Islam  

  AbstractOne of the most important topics of philosophy is philosophical Psychology.There are many philosophers that present their notes in this regard. Among thephilosophers of Islam, two of the most prominent are Avicenna and Mulla Sadra.In the philosophical Psychology of Avicenna, he has an opinion and presentsimportant and new arguments and, to the extent that he has been able to developthis science, but since he did not pay attention to an important issue, ie,substantial movement in this object, his philosophical Psychology is very differentfrom Sadra's. This article, as its name implies, compares the comparative formof these two sciences with its focus on the substantial movement and its impacton Sadra's philosophical Psychology in compare of Avicenna's.