انتريت پاروويروس سگ (CPV) يكي از علل مهم مرگ‌ومير در توله‌سگ‌ها علي‌رغم درمان تهاجمي است. يكي از مكان‌هاي حمله ويروس، مغز استخوان بوده و باعث تخريب مخزن پيش‌ساز گرانولوسيتي و متعاقب آن ايجاد نوتروپني و كاهش سطح ايمني مي‌شود. استفاده از سايتوكاين‌هاي تحريك‌كننده مخزن پيش‌ساز گرانولوسيتي يكي از راه‌هاي جبران نوتروپني متعاقب درگيري با پاروويروس است. فيلگراستيم به‌عنوان يكي از مهم‌ترين فاكتورهاي تحريك‌كننده كلني گرانولوسيتي شناخته شده كه باعث بلوغ، تكثير و تمايز نوتروفيل‌ها در مغز استخوان و همچنين افزايش نوتروفيل‌هاي در گردش مي‌گردد. از طرفي در التهابات، توليد ROS افزايش‌يافته و عدم تعادل بين راديكال‌هاي آزاد و سيستم آنتي‌اكسيداني باعث افزايش توليد گيرنده‌هاي G-CSF مي‌شود. انجام مطالعه براي روشن‌تر شدن اثرات استفاده از آن در شرايط بيماري واقعي ضروري به نظر مي‌رسيد. به همين منظور 20 قلاده سگ مبتلا به انتريت پاروويروسي و نوتروپني شديد پس از تشخيص اوليه به دو گروه تقسيم شدند. يكي از گروه‌ها (تعداد 10 سگ) تزريق زير جلدي 10 ميكروگرم در كيلوگرم وزن بدن فيلگراستيم هر 24 ساعت داشت و گروه ديگر هم حجم آن آب مقطر به‌صورت زير جلدي دريافت كردند. در اين مطالعه تغييرات تعداد كل لكوسيت‌ها (TLC)، تعداد نوتروفيل‌ها، تغييرات پارامترهاي خوني و غلظت آلبومين، كورتيزول و پروتئين واكنشي C   (CRP) به‌عنوان فاكتورهاي پيش بيني بقا و نشانگرهاي استرس اكسيداتيو كه شامل، انديس استرس اكسيداتيو (OSI)، مالون‌دي آلدهيد (MDA) به‌عنوان شاخص پراكسيداسيون چربي، سوپراكسيدديسموتاز و فعاليت آنزيم ميلوپراكسيداز در سرم حيوانات موردمطالعه هر 24 ساعت به مدت 5 روز مورد ارزيابي قرار گرفت همچنين بررسي ارتباط بين نشانگرها همچنين اثر آن‌ها بر روي روند درمان بيماران موردمطالعه قرار گرفت. انتريت پاروويروس سگ (CPV) يكي از علل مهم مرگ‌ومير در توله‌سگ‌ها علي‌رغم درمان تهاجمي است. يكي از مكان‌هاي حمله ويروس، مغز استخوان بوده و باعث تخريب مخزن پيش‌ساز گرانولوسيتي و متعاقب آن ايجاد نوتروپني و كاهش سطح ايمني مي‌شود. استفاده از سايتوكاين‌هاي تحريك‌كننده مخزن پيش‌ساز گرانولوسيتي يكي از راه‌هاي جبران نوتروپني متعاقب درگيري با پاروويروس است. فيلگراستيم به‌عنوان يكي از مهم‌ترين فاكتورهاي تحريك‌كننده كلني گرانولوسيتي شناخته شده كه باعث بلوغ، تكثير و تمايز نوتروفيل‌ها در مغز استخوان و همچنين افزايش نوتروفيل‌هاي در گردش مي‌گردد. از طرفي در التهابات، توليد ROS افزايش‌يافته و عدم تعادل بين راديكال‌هاي آزاد و سيستم آنتي‌اكسيداني باعث افزايش توليد گيرنده‌هاي G-CSF مي‌شود. انجام مطالعه براي روشن‌تر شدن اثرات استفاده از آن در شرايط بيماري واقعي ضروري به نظر مي‌رسيد. به همين منظور 20 قلاده سگ مبتلا به انتريت پاروويروسي و نوتروپني شديد پس از تشخيص اوليه به دو گروه تقسيم شدند. يكي از گروه‌ها (تعداد 10 سگ) تزريق زير جلدي 10 ميكروگرم در كيلوگرم وزن بدن فيلگراستيم هر 24 ساعت داشت و گروه ديگر هم حجم آن آب مقطر به‌صورت زير جلدي دريافت كردند. در اين مطالعه تغييرات تعداد كل لكوسيت‌ها (TLC)، تعداد نوتروفيل‌ها، تغييرات پارامترهاي خوني و غلظت آلبومين، كورتيزول و پروتئين واكنشي C   (CRP) به‌عنوان فاكتورهاي پيش بيني بقا و نشانگرهاي استرس اكسيداتيو كه شامل، انديس استرس اكسيداتيو (OSI)، مالون‌دي آلدهيد (MDA) به‌عنوان شاخص پراكسيداسيون چربي، سوپراكسيدديسموتاز و فعاليت آنزيم ميلوپراكسيداز در سرم حيوانات موردمطالعه هر 24 ساعت به مدت 5 روز مورد ارزيابي قرار گرفت همچنين بررسي ارتباط بين نشانگرها همچنين اثر آن‌ها بر روي روند درمان بيماران موردمطالعه قرار گرفت.